هیات کوهنوردی رفسنجان

توصیه های کوهنوردی در روزهای سرد:
۱-تلفن همراه و باطری های هدلامپ و جی پی اس را در یک کیسه پشمی گرم و یا بین لباس ها قراردهید که شارژ آن خالی نشود.
۲-بطری آب را در یک کیسه پشمی و یا کاور مخصوص قراردهید که یخ نزند.
۳-همیشه یک کبریت و الکل جامد و کپسول گاز کوا چون گازپرشده دوباره درهوای سرد کارایی نداردو فلاسک چایی همراه داشته باشید.
۴- لایه لایه پوشیدن لباس و حتی دستکش و جوراب را رعایت کنید و لباس اضافه همراه داشته باشید.
۵-از بردن غذاها و خوراکی هایی که یخ می زند خودداری نمائید.
۶-یک بطری ۲۰۰سی سی داخل پلار یا گورتکسی که پوشیدید قراردهید که هنگام نوشیدن آب گرم باشد و دمای بدن را پائین نیاورد.
۷- *همیشه بند حمایت دستکش ها در دست باشد که اگر دستکش ها را باد ببرد فاجعه خواهد بود.*
۸-سعی کنید کارهای خودرا با دستکش انجام دهید ودستکش های خود را از دست درنیاورید مگر یک لحظه به ندرت برای کارهای خیلی ضروری ، چون دست ها فورا یخ می زند و گرم کردن آن مدت زیادی طول میکشد.
۸-کلاه بوران یا اسکارف اضافی جهت جلوی صورت خود همراه داشته باشیم تا در صورت یخ زدن از تنفس، آن را تعویض نمائید.
۹-قبل حضور در برنامه تجهیزات و لوازم را یکبار در منزل تست کنید و از سالم بودن آن اطمینان حاصل نمائید از جمله زیپ گتر و لباس ها
۱۰-کرامپون ها را در منزل زیرکفش ها بسته و تنظیم و آماده کنید که در هوای سرد این کار به سختی انجام می شود.
۱۱-همیشه مقداری روزنامه جهت داخل کفش ها همراه خود ببرید.
۱۲-هنگام استراحت در چادر جهت جلوگیری از یخ زدن کفش و سرد شدن آن، یک گونی یا کیسه نایلونی جهت گذاشتن کفش همراه داشته باشید و آن را داخل چادر قراردهید.
۱۳-عینک آفتابی و بوران به همراه بند حمایت همراه داشته باشید.
۱۴-همیشه مقداری وازلین جهت جلوگیری از خشکی دست ها داخل کوله پشتی بگذارید
۱۵-نخ بهمن و کیسه بیواک یکی از لوازم ضروری زمستان است.
۱۶-کیت بقاء و کمک های اولیه و قطره چشمی و پماد چشمی تتراسایکلین برای برف کوری، و تنقلات و کمی نمک و قند و کشک همراه داشته باشید.
۱۷-برای استراحت موقت از زیراندازهای آکاردونی یک نفره استفاده کنید و از نشستن روی برف خودداری نمائید.
۱۸- *سر سخمه کلنگ و باتوم به هیچ عنوان روی کوله به سمت بالا بسته نشود که باعث آسیب به نفرات شود*
۱۹-زیپ جیب لباس ها همیشه بسته باشد تا از ورود برف به آن جلوگیری شود.
۲۰-قبل از تاریکی هوا محل مناسبی را جهت شب مانی خود آماده نمائید.
۲۱-اگر لباس ها کمی مرطوب شدند آنها را موقع استراحت و خوابیدن ته کیسه خواب گذاشته شود تا خشک شود.
۲۲-یک فرچه لاکی کوچک جهت تمیزکردن برف ها از روی کفش همراه داشته باشید.
۲۳-گترهای خود را قبل از رفتن روی برف ببندید.
۲۴- اصل اضافه بار را رعایت کنید.
۲۵-برنامه را متناسب با توانایی های خود انتخاب نمایید.
انجمن پزشکی کوهستان ایران

خستگی مفرط و حضور طولانی مدت و بیش از حد توان انسان در ارتفاع، تخلیه انرژی در کوهنوردی(و اصطلاحا خواب مرگ) یکی از علائم و نشانه های مهم و خطرناک و زمینه ساز بروز حوادث در ورزش کوهنوردی می باشد.
عوامل مختلفی می تواند باعث بروز خستگی مفرط در هنگام کوهنوردی باشد که بعضا می تواند علامت خطری جدی و هشدار دهنده در کوهنوردان باشد.
علامتی که گاها خود کوهنورد به آن بی توجه بوده و آگاهی به وضعیت خطرناک خود ندارد و بمرور زمان به مرحله خطرناکی از عدم آگاهی به زمان و مکان می رسد.
 
این وضعیت پیش از اینکه خود کوهنورد به آن توجه کند می تواند هشداری جدی برای سایر همنوردان و خصوصا سرپرست تیم باشد تا جایی که شرایط لحظه به لحظه بحرانی تر و خطرناکتر شود.
شاید بارها در طی صعود به ارتفاعات چه بصورت انفرادی و چه بصورت گروهی، خود یا همنوردتان دچار چنین حالتی شده اید و بحدی انرژی خود را ازدست داده اید که می تواند شرایط را تا مرحله خطرناک یا اصطلاحا "خواب مرگ" پیش ببرد.
توجه به علل بروز خستگی مفرط در کوهنوردی می تواند از بروز حادثه یا فاجعه ای جدی جلوگیری کند. این امر باید بیشر متوجه همنوردان و سرپرست تیم باشد.
شرایط صعود خصوصا در ساعات متوالی صعود در یک یا جند روز و درنزدیکی قله خصوصا صعودهای بلند 8000 متری می تواند پیش زمینه فاجعه ای غیر قابل جبران و حتی مرگ باشد.
تدوین از "دکتر حمید مساعدیان"
مدیر مسئول انجمن پزشکی کوهستان ایران