هر کسی در هنگام کوهنوردی و کوهپیمایی (چه دشوار و چه ساده) از رفیق یا رفیقان راه جدا کند و تکروی کند، نمی تواند خود را در ردیف کوهنوردان با اخلاق جا بزند.
او از اصل «یک نفر برای همه و همه برای یک نفر» تخطی کرده است.
صعود انفرادی با تکروی کردن، از تیم جدا شدن و نظم گروهی را به هم زدن تفاوت دارد.
علل مختلفی از جمله ضایعات جسمانی، عدم آمادگی به علت نداشتن تمرین کافی و مناسب، صدمه دیدن، درخواست سرپرست تیم از یک نفر برای جدا شدن از تیم به منظور انجام وظیفه ای خاص در جهت منافع گروه، می تواند باعث شود که فرد از تیم جدا شده و از همراهی و همپایی با تیم به صورت آگاهانه و هدفمند باز بماند و یا پیش افتد. این باز ماندن و پیش افتادن در جهت پشتیبانی، حمایت، امداد و به عنوان سفیر و کمک رسان خواهد بود و فرد جدا شده، قلبا و قدما با تیم همراه است ولی وظیفه محوله او را از نیمه راه جدا می کند.
در غیر این صورت، بدون دلیل موجه، تیم و گروه را وانهادن، بقیه را به امان خدا رها کردن، راه دیگری را پیش گرفتن و رفتن، از اخلاق کوهنوردی به دور است.
چنین فردی رفیق نیمه راه است، کار او پسندیده و درخور جامعه کوهنوردی نیست، به حرکت های جمعی لطمه خواهد زد و می بایست با او برخورد قاطع شود.
مجموعه علائم سردرد، ضعف مفرط، سرگیجه و تنگی نفس، نشانه های بیماری کوه گرفتگی حاد می باشند.
سردرد علامت اصلی این بیماری است.
باید دانست که به دلیل تابش نور خورشید، کم آبی، خستگی، گرسنگی و سردرد در ارتفاعات، مشکل شایعی است. فردی که دچار سردرد است باید ابتدا استراحت کرده، نوشیدنی بنوشد و در صورت ادامه ی سردرد اگر یکی از علائم ذیل وجود داشت بیماری کوه گرفتگی حاد مطرح می شود:
1- تهوع یا استفراغ
2- ضعف یا خستگی مفرط
3- سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم
4- بی خوابی
درمان:..........
